Bijna 3 weken en een heleboel nispero-taarten verder is het tijd voor een update. Nadat ik de vorige keer geconcludeerd had, dat we eigenlijk niet zo vaak meer in het noorden van het eiland komen, besloten we dat het hoog tijd was voor een rondrit. Een \u2018dagje uit\u2019 zeg maar. Natuurlijk moest wel het nuttige met het aangename gecombineerd worden. Karel is altijd erg van het combineren van zaken. Als ik in Frankrijk met een vriendin ging winkelen in Dijon, kreeg ik altijd opdrachten mee. \u2018Rijd even naar de Leroy Merlin voor kabelgootjes, ga even langs Ikea voor een paar scharnieren en vergeet op de terugweg de Metro (horeca-groothandel) niet, er is magret de canard in de aanbieding, haal er maar 20, jullie komen er toch praktisch langs. Daardoor werd onze \u2018shoptijd\u2019 drastisch ingekort, want voordat ik al die opdrachten had uitgevoerd \u2026.. Gevolg: na hier een paar keer ingetrapt te zijn, weigerde ik voortaan categorisch om wat dan ook mee te nemen tijdens onze winkeldagen. Hetgeen enkele pittige discussies met manlief ten gevolge had, \u2018want het is toch onzin dat je dat niet wilt doen, waarom 2x rijden, hoeveel uren moeten jullie nou eigenlijk winkelen dan\u2019. Etcetera. Uiteindelijk legde Karel zich erbij neer dat 1 (snelle en gemakkelijke) opdracht het maximaal haalbare was.<\/p>\n\n\n\n
Afijn, zo ook vorige week. \u2018Dan gaan we gelijk even naar de Vivero Insular in Puntallana voor nog wat planten\u2019. Daar kon ik mee leven, dat is altijd leuk. We hadden nog een paar extra Canarische lavendels nodig en ook een tabaiba dulce \u2013 wolfsmelk, ter vervanging van een ter ziele gegaan exemplaar. Toen we langs de drago\u2019s liepen, bedachten we dat we er wel eentje mee konden nemen voor onze bovenbuurvrouwen. Die hadden alleen een heel piepkleintje staan. We hadden sowieso van hen al een bestelling voor wat andere planten. Wij hebben daar vorig jaar 8 drago\u2019s gekocht voor 3\u20ac per stuk. Deze waren misschien ietsje groter dan die van ons toen, maar ook weer niet zo heel veel. Toen we de prijs vroegen, zei de chico \u201925\u20ac per stuk\u2019. Toen wij zeiden dat we nog geen jaar geleden 3\u20ac voor een vergelijkbare betaald hadden, riep hij naar zijn collega die iets verderop aan het werk was \u2018Hombre, wat kosten deze drago\u2019s?\u2019 En ook hij: \u201925\u20ac\u2019. Nou, zei ik, dan laat maar. Het is bedoeld als spontaan aardigheidje voor onze buren, dat vinden we te veel. Waarop hij om zich heen keek en zei \u2018Niet erover praten, maar ik geef je er een cadeau. Kofferbak open en we zetten hem erin\u2019 \ud83d\udc4f\ud83d\ude06. Kijk, daar worden we blij van!<\/p>\n\n\n\n Daarna doorgereden naar de zwembaden van La Fajana bij Barlovento, \u00e9\u00e9n van onze favoriete plekken. De oceaan was spectaculair wild, we hebben er koffie gedronken en genoten van het golvenspektakel. Jammer nou voor Karel dat de zwembekkens gesloten waren, hij had graag ook fysiek van de golfjes genoten.<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/fincaparaiso-lapalma.com\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/bericht210225-7.jpg\")